یک بار دیگر محرم شروع شد و خیلی زود تمام شد

  

بار دیگر تاسوعا و عاشورا ی دیگری آمد و همه شب زنده داری کردند  و شمع روشن کردند و گریستند و

  

دعا کردند و نوحه خواندند و زیارت عاشورا و نماز ظهری بر پا کردند به یاد تمامی شهدای ظهر عاشورا

 

 
دسته های عزاداری به مانند هر سال آمدند  و رفتند 

 

 
همه در مراسم عزاداری حسین (ع) شرکت کردند  و بر سفره های نذری نشستند و از آن خوردند

 

 
و بار دیگر محرم تمام شد . اما آیا همه فهمیدند که امام حسین چرا قیام کرد ؟ فلسفه این همه عزاداری برای

 
حسین چیست ؟؟

این حسین کیست که عالم همه  دیوانه ی اوست ؟؟

 

 
ایا در این تکرار هرساله ی محرم و تا سوعا و عاشورای حسینی کسی از خود پرسید برای چیست که

 

 می گرید ؟؟

 

بر مظلومیت حسین و خانواده اش ؟؟

 

 
بر  مظلومیت زینب ؟؟ سجاد ؟؟ علی اکبر ؟؟ علی اصغر ؟؟

 

 
ولی آیا همه ی واقعه ی کربلا همه همین بود  براستی پیام تاریخی حسین (ع ) چه بود

که برای رساندن آن پیام به جهانیان  خود  خانواده و یارانش  را فدای اسلام کرد ؟

 

 
در برپایی همه ساله نماز ظهر عاشورا همین بس که  حسین (ع) برای برپایی همیشگی نماز جنگید

 

 
 برای اقامه ی عدل و امر به معروف و نهی از منکر  و همه ی آنچه که جامعه ی مسلمانان را به انزوا ،

 
 

انحطاط ، بی فکری و بی تفاوتی می کشاند .

 

 
آنچه که امروز می بینیم و در مقابل ان سکوت کرده ایم

 

 
هر سال به یاد حسین فقط عزاداری می کنیم و جامعه مسلمانان هر ساله بی تفاوت تر از گذشته

از همه ی انچه که ایین مسلمانی است فاصله می گیرد 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در چهارم بهمن 1387ساعت 23:10 توسط دختر خورشید| |